پىنوشت‌ها ( 1 ) جلال الدّين دوانى در يك خانوادهء سنى مذهب به دنيا آمد واصالتا هم از أولاد خليفه أبو بكر بن أبي قحافه است . تأليفاتش حكايت از اين دارد كه وى أواخر عمر پيرو مذهب شافعي وازنظر أصول عقايد اشعرى بوده ولى كم‌كم به مذهب شيعهء اثنى عشرى گرويده است . امّا موقعيت ونفوذى كه در ميان مردم إيران آن‌روز - كه أغلب پيرو مذهب تسنن بودند - داشته ، مانع اظهار عقيده‌اش بوده است . ليكن علماى بزرگى چون بحر العلوم وبزرگانى همچون سيّد حسن صدر در تأسيس الشيعة لعلوم الاسلام وسيّد محسن امين در أعيان الشيعة وحاج شيخ عباس قمى در كتابهاى مختلف خود وشيخ آقابزرگ طهراني در الذريعة وطبقات اعلام الشيعة ، همه جا جلال الدّين دوانى را از مفاخر حكما ومتكلمين شيعه دانسته‌اند . يكى از دلائلى كه بر شيعه بودن وى صحّه مىگذارد ، اشعار اوست در وصف علي عليه السّلام . از جمله ابيات زير : اللّه بود يك الف وهي ودو لام * عاجز بود از كنه صفاتش أوهام از بيّنه الف ، على را بطلب * وز هي ودو لام ، جو محمّد را نام از بيّنهء اسم على ، ايمان جو * وز بيّنهء اسم محمّد ، اسلام [ - مفاخر اسلام ، 4 / 422 ] توضيح اينكه : براساس بيانات وى در مبحث علم حروف ، هر حرف از حروف الفبا يا مركب از دو حرف است مثل : با - تا - ثا . . . ويا سه حرف مثل : جيم ، دال ، ميم . حرف اوّل زبر وحرف دوّم وسوّم بيّنه نام دارد . به اين ترتيب بيّنه اسم علي عليه السّلام يعنى